Obo­lałą duszą zmiatam pod książkę bajek sza­rej rzeczy­wis­tości ob­ra­zy, których już nie chcę dos­trzec. I choć wiem, że pot­rze­ba mi wielu od­po­wie­dzi, tyl­ko mo­nolog z wiat­rem i gwiaz­da­mi sta­rają się dać uko­jenie, umęczo­nemu bez­senne­mu su­mieniu.

piękna... nic, tylko usiąść i czytać ;)

magia czytania...

fantazja jest od tego...

Jest ładna :)