Nie spodziewaj­cie się nicze­go po człowieku, który pra­cuje wyłącznie dla pot­rzeb włas­ne­go życia, a nie dla swe­go trwa­nia w wieczności.

Strach Czuję go cza­sem, jak każdy Boję się, że odej­dziesz Znaj­dziemy włas­ne dro­gi Nasza wspólna się ro­zej­dzie Za­pom­ni­my o so­bie

Twój cień duchem w dzień, nocą trwoży. W niespokojnym czasie nasze spotkanie, gdy na dobre zniknął na ziemi pokój Wszystko w żałobie, prostym nic się nie staje, a świeży jest tylko grobów spokój.

Ładny kundelek