Nie ma nic stałego, oprócz zmiany. *Heraklit z Efezu

Samotna płacząca wierzba, stała na polanie, wśród kwiecia polnego i traw, czekała na wiatr-swe kochanie.

Opowiada swoim śpiewem, Dzieje swe ubrała w lata. Kogo słowik wziął za żonę, Komu czyżyk figle płatał? Kładzie wierzba swe gałązki, Pogłaskane letnim wiatrem. A w jej listkach pan skowronek Śpiewem chwalił się przed światem.

Po komentarzu Arka trudno coś dodać. BRAWO !!

nie płacz wierzbo,jesteś piękna...