Mam czte­ry przy­jaciółki z naj­wyższej półki jed­na jest oparciem na drugą lu­bię patrzeć trze­cia uważnie słucha przy czwar­tej cza­sem wybucham wszys­tkie przyłóż do rany mo­je czte­ry ściany...

Ściany mają uszy

Zaw­sze po­magała, gdy ktoś pot­rze­bował po­mocy, a kiedy niemy krzyk wy­rywał się z jej pier­si i od­bi­jał od pus­tych ścian nie słyszał jej nikt...

I tyl­ko kości trzeszczą wydzierając się przez skórę, gdy dusza i ro­zum zma­ga się z wewnętrznym bólem Czas prze­myka między pal­ca­mi Gu­bią się no­ce i dnie Ściany poszarzały dy­mem odkąd nie ma już Cię

Cza­sem z człowiekiem jest tak źle, Że wchodząc do do­mu nie wie co po­winien ze sobą zro­bić. Od­bi­ja się od ściany do ściany szu­kając w nich uko­jenia,od­po­wie­dzi na py­tania które drze­mią w je­go ser­cu.