"Poprowadzę cię drogą mądrości, ścieżkami prawości powiodę." (Prz 4, 11)

Na tych scieżkach poplątanych tam gdzie życie pcha człowieka, można czasem bratniej duszy jak ziarenka w korcu szukać. Czekać długo i wyglądać na kolejny uśmiech losu, by pomocną rękę podał, by życzliwe gesty poczuć.

W tej podróży przez życie, różne ścieżki nas wiodą. Czasem jest to aleja pełna słońca i bzów. Czasem jest to bezdroże, wtedy znika nadzieja, że nadejdzie to "lepsze", wymarzone ze snów.

Miłość nagrodą. Bo gdy przychodzi, przynosi: radość, pokój, nadzieję. Przemienia życie.

"Zaufaj Panu z całego swojego serca i nie polegaj na własnym rozumie! Pamiętaj o Nim na wszystkich swoich drogach, a On prostować będzie twoje ścieżki!" Przypowieści Salomona 3,5..

Na krętych ścieżkach codzienności, którymi los prowadzi nas, mało jest miejsca dla radości i chwil, gdy w miejscu staje czas.

Splatane linie ścieżek życia, pieczęcią często są tajemną. Kuszę godziny, by zechciały z okruchem nieba być tu ze mną. /M. Polak/

Bądź przechod­niem wędrującym po ścieżkach ludzkich serc. To, co w życiu naj­cenniej­sze, znaj­dziesz tyl­ko w dru­gim człowieku.

Że właśnie nasze gorskie, kręte ścieżki . duchowe nas połączyły.. A nasze myśli zbliżyły się tak, że kiedy piszemy, bardzo często odnajdujemy nowe prawdy...

dojść można wszędzie po cudzych śla­dach, ale o ile cieka­wiej jest wy­dep­ty­wać włas­ne ścieżki

Z kłam­stwem może i wyj­dziesz z do­mu, ale dro­gi pow­rotnej nie znaj­dziesz - po­mylą ci się ścieżki.

ludzkie życie można byłoby porównać do sza­rej i krętej ścieżki, którą wędru­jemy jak­by pośród pól, zaś chwi­le szczęścia, których doz­na­jemy w trak­cie nasze­go życia do pięknych kwiatów upiększających ścieżkę naszej wędrówki - oby tych chwil szczęścia było jak naj­więcej na naszych ścieżkach...