Pot­ra­fię do­cenić za­pach, ja­ki uno­si się w po­wiet­rzu po burzy, do­tyk wil­gotnej tra­wy, wschód słońca, lot białej me­wy nad morzem

przeis­tacza się w or­gan bez źródła napędu żal ścis­ka zew­sząd ima­ginację w nieby­cie mecha­niz­mu który nig­dy nim nie był bez le­karza wpro­wadzo­ny w ob­ro­ty niczym ro­wer z nienaoli­wionym łańcuchem pracą swą za­burza czys­te myśle­nie nie wspo­minając o białych ręka­wiczkach…

Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę musisz się poruszać naprzód. Albert Einstein

Świetna tapeta