Prawości farb czarem malujesz jesienne obrazy Wielkości motywu nie znam tej bez skazy. Wyłania się z płótna cień światła białego Zalepia je postać pląsając dla złego. Nakładasz deszcz zmysłów, gestom dajesz tony Włosów falujące układasz welony. Muśnięć rys wyraźnych postaci już błyska Gęstnieje powietrze, starczyłaby iskra. Wpatruję się w magię całej tejże sprawy Wszelkiego jestestwa minęły obawy. Niechaj żyje tętno czułego tworzenia I dąży w całości do niebios sklepienia.