Gdy myślałeś, że gorzej już być nie mogło, Nag­le wszys­tko się roz­myło. Czas tak szyb­ko mi­ja, Sta­jesz tyłem, modląc się o li­tość. Os­tatni wi­dok? Pus­ta przes­trzeń i krwa­we ofiary. Hu­ki i wys­trzały armat , rwący ból i upa­dek, To Two­je os­ta­nie chwi­le, bez oba­wy.