Przy drze­wie sa­mot­nym Co dnia w po­jedynkę W ucie­czkę przed szarą mo­noto­nią In­styn­ktow­nie za­tapiając się w łas­koczącej de­likat­nie stópki wodzie Z próbą od­na­lezienia siebie w nieba­nal­nym świecie Sta­wała cze­kając na nią- na miłość. A ona bez słowa, wtu­lona w niewie­dzy…