... w dojściu do życiowe­go ce­lu nie posługuj się utar­ty­mi szla­kami. Znajdź własną ścieżkę..

Wstępując na drogę życia nie ma znacze­nia ja­ki szlak obie­rze­my i gdzie w trak­cie wędrówki skręci­my bo każda dro­ga kończy się w tym sa­mym miej­scu. Różni­ca w wy­borze po­lega na tym tyl­ko że na każdym szla­ku na­pot­ka­my in­nych ludzi i in­ne widoki.

Podświado­mość wyz­nacza ci drogę,a ty na początku gu­bisz szlak który przez­naczo­ny jest ci od lat.

Życie jest po­dob­ne do wędrówki pod wielką górę...Na początku dro­ga wy­daję się łat­wa i przy­jem­na...nie od­czu­wamy zmęcze­nia więc idziemy szyb­ko i nie zas­ta­nawiamy się co będzie jeśli nag­le siły nam odejdą..

Biegnę do ce­lu tyl­ko po prze­tar­tych szla­kach, czując bez­pie­czny grunt pod nogami.

jes­teśmy wciąż na szlaku z na­pisem : życie, czy uda nam się dot­rzeć do bram? od­po­wie­dzi nie szu­kaj jeszcze w tym momencie

Nie każdy ka­mień na szla­ku mu­si za­dawać ból.