Dorysuj mi czułą rękę niepokój bym tulić mogła i umieść na pograniczu skrzydeł i biodra Uszy mi otwórz jak okno w milczące człowiecze serce usiądę w ciszę wsłuchana nie będę prosić o więcej...

og­rze­je od­dechem zmarznięte dłonie a ru­miane po­liczki otulę kwiatami i puchem miłości

Pow­strzy­mywa­nie złości jest jak ścis­ka­nie w ręku dru­tu kol­czas­te­go. Le­piej jed­nak za­dać so­bie ból niż po­kaleczyć tym dru­tem ukochaną osobę.