- Mil­czysz – po­wie­działa cicho, pat­rząc na mnie swoimi niebieskimi tęczówka­mi, w których ma­lowała się tros­ka, zro­zumienie i chęć po­mocy.

„W pier­wszych słowach Me­go pros­te­go list dziękuję Two­jej mat­ce, że urodziła Moją miłość, którą kocham.”

I że wzrok, dotyk ani słuch nie kłamie. A wszystkie rzeczy, które tutaj znałem, Są niby ogród, kiedy stoisz w bramie.

Bez wątpienia śliczna tapeta, ale nastolatki wolą na tapecie przystojnych nastolatków :D