oby Bóg dał,żeby życie było tak piękne jak zachody słońca

Błękit Nieba, szum wo­dy i pro­mienie słońca prze­bijające się przez białe chmu­ry, da­wały kiedyś odet­chnienie i chwi­le wol­ności. Te­raz przy­pomi­nają dob­re wspom­nienia.

Na­maluję dla Ciebie niebo swoimi łzami. I tęczę na­maluję- krwią z pod­ciętych żył. I jeszcze chmurę czarną- roz­ma­zanym tuszem z rzęs... Na wy­padek, gdy­by miał być deszcz.. ...lub słońce nie wstało.