I pat­rzę cier­pli­wie w ok­no moich marzeń Że wkrótce porzu­cisz da­lekie wo­jaże Jak naz­wac tęsknotę która w śnie mnie budzi Ra­no po­wiew wiat­ru chłodem myśli studzi.

„Hej ludzie, hej burzo! Ach, jes­tem ra­dos­ny! We­soło się uśmie­cham do mej wewnętrznej wios­ny!

Zawsze po burzy wychodzi słońce