jed­nak myśl szyb­ko ucieka widząc, że go­nią ją niszczące świeże wspom­nienia szczęśli­wej przeszłości, spłoszo­na i zmęczo­na cho­wa się na dnie ser­ca, by w od­po­wied­niej chwi­li wbić się do głowy i pomóc swo­jej bez­radnej pa­ni..

Taki duży hamak a ona taka sama? Szkoda miejsca :)

Kochanie,gdy Cię tylko widzę, to się własnych myśli wstydzę...

oj z chęcią bym się zamieniła z tą babką:)