"Gwiazda śnieżna" I czemuż Ten, co śnieg stworzył i gwiazdy lepi z niego, architekt snów i diamentów, w warsztatach swoich niebieskich, nie zrobi z mojego życia gwiazdy zamiast śniegu, zdobiąc ją równie misternie w ostrza, gałązki i kreski? Stałabym w środku tak cicho, jak gdyby mnie już nie było, patrząc, jak się wkoło mnie dowcipna prześliczność zgęszcza, a w każdym kancie tej gwiazdy me serce by głośno biło - i drżałoby każde ostrze ściągając pioruny szczęścia aż On by sam się zadziwił żyjącej gwieździe szczęścia... Maria Pawlikowska - Jasnorzewska Odpowiedz

Może kiedyś złapię spadającą gwiazdę, gdy przez śnieżne pola powędruję nocą. Zafunduję sercu czarodziejską jazdę, aż się wszystkie miedze gwiaździście rozłocą. Odpowiedz