Będziemy już do końca, pływając po życiowej wodzie. A gdy po­jawią się prob­le­my, skoczy­my za sobą w ogień. Znów roz­pa­limy płomień nadziei, by in­ni mog­li brać przykład. Miłość serca jest jak lek­cja, a Ty z po­wodze­niem będziesz pro­wadziła wykład.

Tam gdzie wrony na przedmieściach za­wodzą stadami stoję z aparatem uwiąza­nym do serca

Są dwa serca. Ich ciągłe, nieustanne bicie, zdaje się w dwóch jest jedno tworzyć życie. Łańcuch, który nas wiąże, los nie skruszy zmianą, będą bić razem albo bić przestaną.....