Serce jest jak ptak, który chce latać, a rozum jak jego skrzydła, które mu to umożliwiają.

Jesteś wolnym ptakiem. A ja gdzieś tam czekająca. Spokojnie. Cała twoja. Po horyzont myśli. Czekam aż znów wzbijemy się w nasze wspólne niebo. Szybując na firmamencie przeznaczenia. Smakując ulotności chwil. Tych najlepszych.

miłość to także rodzi­na, przy­jaciele, twój ukocha­ny ptak czy też zwie­rzak.

Lecz oto słońce już nas płoszy, Uciekać mi potrzeba w dal: W uścisku twym tyle rokoszy! W spojrzeniu twoim jaki żal!