Powrócę w mo­je rodzin­ne stro­ny gdzie rwący po­tok szem­rze w ko­rycie gdzie Tat­ry dum­nie wznoszą ko­rony ja... będę pat­rzeć na nie w zachwy­cie.

Więc drogo, prowadź na nowo, nad potok, na łąk pustkowie, do gór łagodnych, spokojnych, gdzie cisza ma kolor nieba.