Żyć to działać, to rozsiewać po świecie talent, energie, uczucie.

Tyl­ko boję się, że pew­ne­go dnia obudzę się ra­no i nie będę mogła przy­pom­nieć so­bie two­jej twarzy, twoich oczu i za­pachu. I wte­dy wszys­tko stra­ci war­tość, bo po­mimo te­go, że nie ma cię obok mnie, to na­dal łudzę się tym, że o mnie pa­miętasz

Kolejny dzień się znowu rozpędzi by oczy pośpiechem zasłonić a kiedyś może będzie za późno na krok na uśmiech na uścisk dłoni.