Tęsknota jest osadem w kielichu życia.

Tak jak mnie bra­kowało je­go słów, głosu, ser­ca, per­fum tak i je­mu dos­kwierał brak uśmie­chu na mo­jej twarzy i trus­kawko­wego bal­sa­mu na moim ciele czy to w porze lun­chu czy w let­nie wie­czo­ry kiedy słońce zaszło, a w po­wiet­rzu wciąż uno­sił się za­pach mi­nione­go dnia.