Nałapię promyków jesiennego słońca Nakarmię duszę urokami lata Smutno mi będzie, gdy pola zszarzeją A wiatr pajęczyny mozolne zniszczy, porozplata Poplącze nurt spokojnej rzeki Schłodzi na łąkach poranną rosę I tylko zostaną smutne drzewa Obdarte z liści nagie i bose.../Bella Jagódka/