Miłość, to szalony górski potok, kryształowa woda, zimową porą co z siłą wodospadu wypłukuje z nas gorzki osad. A z nim egoizm, bezsens istnienia, piasek zła, pozostawiając na sicie życia coś, czego określić się nie da. Najczystszy kruszec, niesiony w dłoniach drogiej osobie.