Nie jes­tem przeg­ra­nym nig­dy nie wyg­rałem lecz wiem co przeżyłem zimą w górach , co naj­mocniej kochałem. W pa­mięci będę żył w snach wra­cał po cichu widziany w Twych myślach każde­go dnia, świ­tu.

A tuz nad mą źródełko żywej wody bije, Więc czerpie śniadą ręką i do gości pije Ej, Dunajcu' rozmarszcz się, jeśli twoja łaska. I nie mąć odbitego w twej tafli obrazka. */Maria Konopnicka/*