Kwiaty nie mają codziennego życia; zawsze są odświętnie ubrane!

Czekałam na ciebie dni tyle, wiosny kwitły po mrozie zim, łzy kryształowe o świt uderzały burząc spokój porannej mgły. Zadrżała rosa na żółtej róży, w kielich spłynęły resztki nocy, tak bardzo pragnę cię zobaczyć choć ty nie patrzysz mi już w oczy.(net)