Jesień loki rozpuszczone nosi, Złotawe w pasemka brązowe i rude, A płacze tak częso że się serce kraje, Lepiej niech się cieszy, Więc chodźmy na kasztany! Jesień - marzenie jak w wiosnę chłodny strumyk...

Uwiel­biam dep­tać sto­pami miękką trawę, wy­legi­wać się w ciepłych pro­mieniach słońca i czuć za­pach ziemi po deszczu ma­jowym...

Wyglądają jak zagubione klejnociki.