Cza­sem prze­kor­ny fi­lozof, jak zry­muje, to bu­zia w uśmie­chu roz­ciąga się. In­spi­racją dla mnie – w odsłonie ra­dości, uczuć i za­baw­ności – zaw­sze były, są i będą mu­zyczne życze­nia, który­mi są wier­szy­ki. Stały się one dla mnie jed­nym ze spo­sobów widze­nia i ko­men­to­wania „świata poez­ji i mu­zyki”. Odpowiedz

Nie wiem co jej właściciel tu robił ale jest pewne, że o całym świecie zapomniał. Odpowiedz

Gitara cuda sprawia, do płaczu marzenia namawia. Łkania zagubionych dusz wyrywają się z jej ust. Odpowiedz