“Idę przez życie wśród tęcz i burz, ale z czołem dumnie wzniesionym, bo jestem dzieckiem królewskim, bo czuję, że krew Jezusa krąży w żyłach moich, a ufność swoją złożyłam w wielkim miłosierdziu Pańskim” -św. Siostra Faustyna Kowalska

słowika śpiew o świcie i tęcza po burzy czuły dotyk wiatru i zapach kwitnącej róży wszystko, co oczy cieszy i zachwyt budzi wszystko wokół nas, co życia jest cudem to szczęścia okruchy nam darowane

Burza może być niebez­pie­czna, ale za to ja­ka piękna. Zu­pełnie jak Ty.

Niech po każdej burzy w Twym życiu wychodzi piękna tęcza, niech każdy dzień będzie uszyty z uśmiechów, miłości i szczęścia.

Bajeczny widok, na szóstkę.