Sta­jemy się jak zoom­bie w kapeluszu z kwiatkiem na glowie , poz­ba­wieni uczuć, marzeń, ciepła.. ucieka­my od te­go bólu, przyg­ry­zamy war­gi, pow­tarza­my so­bie: nig­dy więcej.. Jes­teśmy zgryźli­wi, smut­ni, szarzy.. boimy się zaufać, boimy się no­wych ran..

Jedna historia tysiące ulic i serc Ciągle na nowo Pełna nadziei, tak wiem Tak wiele znaczeń, Które przynosi nam czas Zamykam oczy, które tak chciałbym Ci dać

Dwa kwiatuszki w jednym obrazku