Kołysanka Oprzyj się o ramię miła, patrz jak niebo się zalśniło wokół nas. Księżyc przyszedł po cichu i jak kot się skrada, zagląda mi przez ramię i bez sensu gada. Zachwycony twą urodą, blaskiem oczu i lusterek twoich łez, głębią myśli tajemniczych, śpiących w twych kącikach ust, pięknem szumu nieustannie śpiewających twoich włosów. Jak las, co śpi i miarowo oddycha, śpij najdroższa, śpij. Tak cię kocham, w rytm tych wszystkich dźwięków i obrazów wokół nas. Śpij najdroższa, śpij, już czas.

Księżycowe sonaty płyną srebrzystą smugą, gwiazdy z nieba zbierają zostać pragną na długo, By kołysać umysły w taktach lekkiego walca, Kiedy myśli w piżamkach chodzą cicho na palcach. Gdy przytulą, rozpieszczą czarodziejskim westchnieniem, na rydwanie ze światła pożeglujesz marzeniem.

-Pałacowy sługo, Otwieraj nam wrota, Prowadź, kędy Dziecię W kolebce ze złota!-