Ety­ka sza­cun­ku dla życia na­kazu­je nam wszys­tkim poszu­kiwać spo­sob­ności, by za ty­le zła, wyrządzo­nego zwierzętom przez ludzi, pośpie­szyć im z jakąkol­wiek pomocą.

Życie czasami pisze swój scenariusz, nieważne, jakie były plany, wystarczy jedno złe zdarzenie, i już pojawia się smutne spojrzenie.

Rośnie przywódca psiego zaprzęgu.