Być może kiedyś zat­rzy­mam się i spoj­rzę z uśmie­chem na dzień, który minął bez­powrot­nie. Od­najdę w nim spokój, uko­jenie i bez­kres wspólnej ra­dości. Wiatr słod­ki za­pach fiołków przy­niesie, osuszając łzy bezsilności.

Słodkie fiołki, słodsze niż wszystkie róże. Calutkie wzgórze od stóp do głów, zmieniło się w słodki bukiecik, ach! (z rep. S.Przybylskiej)

"Szczęście jest jak mały pachnący fiołek."