Z kub­kiem ka­wy w dłoni prze­mie­rzam ten wyima­gino­wany świat w poszu­kiwa­niu ra­ju na ziemi.Daw­ka ko­feiny się kończy a ja na­dal poszu­kuję te­go czegoś.

Żabu­nia wy­piła ka­wunie i poczuła się chy­ba le­piej Prze­ciągła się w fo­telu zro­biła sal­to w po­wiet­rzu chy­ba języ­kiem Po tym wszys­tkim wreszcie zajęła się chy­ba dzien­ni­kiem Tak tak nasza żab­ka, pros­taczka była re­dak­to­rem chy­ba naczel­nym