Czuć ciepło gdy mróz dookoła, widzieć jas­ność pośród ciemności... W mro­ku dos­trze­gać gwiaz­dy nadziei, a w chłodzie doszu­kiwać się źródeł termalnych... (Świat jest piękny... tyl­ko trze­ba na niego od­po­wied­nio spojrzeć...)

Siarczysty mróz ścina bezboleśnie łzy, burza w oddali, jak kłębek nerwów, ciska pioruny w gniewne tymany, czyszcząc powietrze dla słonecznych dni...

Ni­by nie - a jed­nak tak, Ni­by wprzód - a wspak, Ni­by ciepło - ale zimą mróz