Nie wiele trze­ba żeby się pot­knąć…, później od­czu­wamy ból, ale i tak trze­ba się pod­nieść i twar­do stąpać po ziemi, bo tyl­ko wte­dy od­najdu­jemy sens is­tnienia.

Po­wiemy,Duch sawanny prze­cież jest wszechwiedzący, zna myśli upadłych i potykających się zwierząt, gdy słońce nad horyzontem zachodzi.

Potykając się, można zajść daleko; nie wolno tylko upaść i nie podnieść się.

Wczoraj spłukałam się znów na czysto. Nie bądź tak twardym monetarystą. Śmieje się z Ciebie pół Europy, Że nazbyt wolno obniżasz stopy.

I czegóż to spragniony nie zrobi dla kropli wody.