Gorzki jed­nak by­wa śmiech Smut­ne wej­rze­nie moich ócz Twar­dy w le­sie stał się mech Cza­sem brzyd­kie piękno zórz! .

Duch Gór jednym tchnieniem objął zakamarki umysłu w posiadanie. Mchy stłumiły gorące pragnienia i w moim sercu zagościł spokój.

Wraz ze zdobywaną wiedzą przybywa nowa porcja pytań. Potrzeba głębokiej wiary, by nie zwątpić pod naporem niepewności.