Leśna po­lana, a dróżek wiele kwiaty wokół, tra­wy zieleń

Czasem zginie wśród lasów, wzgórzami przymruży oczy, ogrzeje chłodne fale, nim w morską głębię wskoczy.

"Trze­ba iść, tak jak­by ścieżka za ko­lej­nym zakrętem miała się wyp­rosto­wać, jak­byśmy mieli wyjść na świet­listą po­lanę, gdzie spokój i od­poczy­nek."