Pa­da na ko­lana żołnierz zra­niony Przez rus­kiego w ra­mię pos­trze­lony Nie ko­na, lecz wsta­je, już się pod­no­si O wolną oj­czyznę w myślach Bo­ga pro­si

Słowa wy­powie­dziane nap­rawdę przez fińskiego żołnie­rza na wi­dok przytłaczającej prze­wagi Ar­mii Czerwonej.

Mój Boże, tylu żołnierzy , ty­lu Ros­jan! Gdzie my ich wszys­tkich pochowamy?

Każdy jest żołnie­rzem w ar­mii swej psychi­ki. Tyl­ko dlacze­go moi dowódcy wciąż dezerterują?