Ubiorę ciebie w błękit kwiatów, niezopominek i bławatów, ustroję ciebie w paproć młodą i świat rozświetlę twa urodą.

Łany łąk pokryły się kwieciem niebieskich polnych bławatów A na doliny i rzeki spłynęły powoli duchy zaświatów

kwiaty chabrów niebieskich,jak obłoczek na niebie,wpinałam by pieknie wyglądac dla Ciebie

bławatkowy kwiatuszek we włosy wplatałam wiosną pamietną gdy dorastać zaczynałam

Niena­wiść do siebie , zwątpienie , chwiej­ny krok, pos­ta­nowienie . Roz­to­py i paczki kwiatów na wiśni . Uśmie­chnięte dzieci i .. ten krótki liścik skry­ty we mchu .

Lato, lato! W zbożu się ukryję, kwiatkami zakryję....