"... mleczną drogę każdy w sobie ma, każdy w sobie nosi te miliardy gwiazd, gasnących powoli jedna po drugiej, zjadanych przez troski, choroby, nieszczęścia i kataklizmy, ale dużo ich – gwiazd, niezliczenie, miliardy i jeszcze ciągle nowe się rodzą, i może to jest to właśnie, co trzyma nas. Może to jest to, ten ciężki cud, za sprawą którego udaje się jednak wyleźć z mroków jamy na powierzchnię i żyje się dalej. Świeci się dalej." ~ Edward Stachura

Ciem­na stro­na księżyca także może być piękna.Wie­dzie do niej ale­ja gwiazd ludzkich serc ok­ry­tych ta­jem­nicą przejścia na drugą stronę

Każde Two­je spojrzenie do­daje siły w walce o Nasze jutro, gwiaz­dy plot­kują na niebie każdej nocy gdy widza jak je podziwiamy da­leko od siebie pat­rząc na to sa­mo niebieskie sklepienie bu­duje­my szczeście, od zawsze stworzeni dla siebie .

Chciałam do­sięgnąć gwiazd, ale już nie chcę. Chciałam po­lecieć w kos­mos, ale już nie chcę.

Ze wzgórza spadł w dolinę Wiatr, zabłądził wśród gałęzi. Księżyc nań spojrzał i nagle zbladł, że hula miast chmury pędzić.