Za witraża dziwnym szkłem, pustych komnat chłód, w szary pył rozbity czas, martwy, pusty dwór. Romuald Lipko.

Tu chyba mieszka Święty Mikołaj.

Dom to nie kawałek podłogi, dach nad głową i meble. To miłość, którą można się ogrzać mocniej niż przy kominku. To spokój, który pozwala usłyszeć bicie własnych serc. To czułość, która jest kompresem na codzienne troski.

Su­mienie za­pom­niało czym wes­tchnienie spokoju po­gubiło dro­gi do po­koju, by uśpić nadzieje słabą w słowie przy­jaciel poplątało to co miało ...

To ja chcę być tym kotem....mrrrrr

Okienko jak w domku Hobbita.