Kiedy ludzie są tego samego zdania co ja, mam zawsze wrażenie, że się pomyliłem.

Kiedyś wrócę do tej wios­ny, którą byłaś moją przys­ta­nią, dziś jak żagiel bez wiat­ru, dryfuję.

Będąc ste­rem, żeg­larzem i okrętem i tak pot­rze­bujesz wiat­ru w żaglach.

Z prze­ciągiem w żag­lach nie wypłyniesz na sze­rokie wody.

Odpłyńmy na bez­ludną wyspę. Na­ciągnij­my prześcieradło. Niech to będzie żagiel. Lep­szy ta­ki niż żaden. Na pew­no nie będziemy od nich dalej. Je­den mnie tra­wi lęk, jed­na obawa, to że gdy do niej dopłyniemy to będzie uda­na wyprawa...

Pływam mo­ja łódka po włas­nym morzu muszę uważać, by nie osiąść na mieliźnie. To nie ważne cze­go chcesz, bo na moim pokładzie brak już miej­sc... Nie wra­caj tu więcej Weź swój żagiel, nie chcę Cię tu­taj Nie wra­caj, bo znaj­dziesz się za burtą!

Może za mi­lion lat, W in­nej erze Po­kocham ten świat Wie... Siebie po­kochać trudno, żyć niełat­wo Słowa bez pok­ry­cia lekkie Jak wiatr w żaglu

Tak jak naj­silniej­szy wiatr nie po­może dziura­wym żag­lom , tak naj­gorętsze uczu­cie nie sto­pi ser­ca z lodu.

na czar­nych żag­lach i smol­nych okrętach płyną ludzkie marzenia które legły w gruzach co pcha je na przód?

Będąc ste­rem ,żag­lem , okrętem ... co jest wart mój okręt ... po co ster ... żag­le ... ... nie ma wiat­ru ...