"Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie. By ich nie podeptały nogami, i obróciwszy się, nie poszarpały was samych". Mt 7, 6. 12-14

Człowiek sa­mot­ny i za­gubiony jest jak zwiędła róża [...] Tyl­ko nieliczni o wyjątko­wym ser­cu, pot­ra­fią dos­trzec jej piękno i spra­wić by róża zaczęła wy­puszczać no­we pąki [...]

"Wspomnienia są jak perły. Mają w sobie coś z klejnotów i coś z łez"

delikatnie wyryte linie figlarnie zasypuje wiatr pamięć słowa piaskowe koduje jak sznury pereł zapamiętać w szczegółach upragnąć róży raj

Przy­jaźń jest jak ma­lut­ka perła błyszcząca na dnie wzburzo­nego oceanu życia.

Nigdy nie dostrzegamy skarbów, które mamy tuż przed oczyma. A wiesz dlaczego tak się dzieje? Bo ludzie nie wierzą w skarby.