Wy­piłem kawę mam przed sobą stół i smak czekolady dziwne ale mój te­lefon niemowa czy­ni z życia kino na bal­ko­nie kapa w której roz­tocza giną wyd­ra­pane pa­zurem zimy

Na­wet fi­liżan­ka gorącej ka­wy po­dana mi przez Ciebie o po­ran­ku, krzyczy całą sobą o naszym bez­gra­nicznym szczęściu.