Przewróco­ny kielon, a z nim puchar; ta­lerz stłuczo­ny da­lej tam leży; z roz­bi­tej szy­by wiat­rzys­ko dmucha - to śla­dy są włama­nia, gra­bieży...

jak dłonie ciepłej ma­terii wo­dy, jak suche gardło łyka zim­nej her­ba­ty - pot­rze­buję zmiany. pa­miętasz? kiedyś byłam lep­sza, kiedyś byłam dob­rym człowiekiem. przep­raszam, że te­raz nie jes­tem.