Żabka z brzegu głową kiwa, że ktoś żabką świetnie pływa i z zazdrości zielenieje. Ja się śmieję, wiatr się śmieje! Szumi woda, śpiewa fala, słońce twarze nam opala i przez sitko piegi sieje. Ja się śmieję, wiatr się śmieje

Szybko wskoczyła do wody, co stało się – zroumiała, przestała już żabki szukać, cichutko zapłakała.

Była sobie żabka mała, która tak oto kumkała: "Kum kum re, kum kum re, małych muszek mi się chce!" Hej, żabuniu, hej żabeczko, tutaj stoi moje mleczko. Weź mej zupki smacznej łyk najesz się do syta w mig!