Poszar­pa­ne myśli, płyną rzeką atramentu, pisząc listy.

Nie więź marzeń. Za­sadź drze­wo, wokół które­go będą mogły wspi­nać się do słońca. Na­pisz na liściu list. W jed­nym słowie zam­knij wszys­tko. Wte­dy poczu­jesz coś, cze­go nie poczu­je nikt inny.