Poez­ja jest niez­mie­rzo­nym oceanem ludzkich myśli i przeżyć. Dry­fują po nim ga­leony miłości i fre­gaty tęskno­ty, które nie poz­wa­lają roz­winąć żag­li małym jachtom wypływającym z por­tu dy­dak­ty­ki. A prze­cież to niejed­nokrot­nie piękniej­sze okręty.

... klnąc na życie czy nie­szczęśliwą miłość pa­miętaj, że z ni­mi jest jak z wiat­rem w żaglach... ... wszak to nie wi­na wiat­ru że pos­ta­wiłeś żag­le do "baj­de­win­du" za­miast do "fordewindu"...