Od ziemi do niebios droga niedaleka - odległość westchnienia.

Po każdym spojrzeniu w niebo zostaje w oczach nieco błękitu. /Aleksander Kumor/

Tra­wa po­ras­tająca nasze twarze jest od wczo­raj fioletowa do szar­piących ją ptaków wesołych uśmiechów szaleńca rdza­wego idioty kurzący w od­dechu mech wyp­lu­wający słoty a my skle­jeni w dłonie między pro­myka­mi słońca złorzeczy­my sobie tak rzad­ko nie pat­rząc w oczy.

Trwaj tylko w słońcu, bo nic pięknego nie rośnie w ciemności. [ Friedrich von Schiller]