Wyjdź z do­mu, usiądź w le­sie przy strumieniu. We­soły śpiew wo­dy za­bie­rze ci wszel­kie tros­ki i za­niesie je do morza.

Sami tworzymy swoje magiczne miejsca , odwiedzając w nich Siebie .

W górach naj­le­piej sma­kuje powietrze Naj­lep­szy za­pach ma strumień..

mnie tam się strumyk podoba

Pa­miętam... Nu­ciłeś o rwącym stru­myku które­mu poświęciłeś swą duszę Krzycząc na je­go roz­sta­ju Karcąc tą wy­mowną ciszę.

W ludzkiej dżun­gli, błądzi człowiek.